Bağlama kayışları ailesi arasındaki fark nedir?

Neden İki İsim Değiştirilemez?

Bağlama kayışı bir amacı tanımlar. Taşıma sırasında yükün hareketini sınırlayan, ağ ve uç bağlantılardan yapılmış herhangi bir esnek kısıtlamadır. Ailede kam tokalı kayışlar, yaylı klipsli kayışlar, sonsuz halkalı kayışlar, vinç kayışları, orta üstü tokalı kayışlar ve düğümlü dokumalar bulunur. Cırcırlı bağlama bir mekanizmayı tanımlar. Gerginliği bir mandal düzeneği tarafından oluşturulan ve tutulan bir bağlama kayışıdır - yaylı bir mandal tarafından yerinde tutulan, döner bir kol tarafından tahrik edilen dişli bir dişli.

Bu ayrımın pratik sonuçları vardır. Bir spesifikasyon belgesi bir bağlama kayışı gerektirdiğinde, yük rakamını karşılayan herhangi bir gerdirme yöntemini kabul edebilir. Bir spesifikasyon cırcırlı bağlama gerektirdiğinde, bir kam tokası ürünü biçimsel bir sapma olmadan değiştirilemez çünkü ikisi gerilimi aynı şekilde tutmaz ve aynı tutma çabasıyla aynı ön yükü oluşturmaz.

Bir de belgeleme sonucu var. EN 12195-2, WSTDA T-1 ve AS/NZS 4380 dahil olmak üzere kargo sınırlamasını belirleyen standartlar, germe cihazı tipini, çalışma yükü sınırını, uzunluğunu ve dokumanın uzama özelliklerini tanımlayan işaretler gerektirir. Bir mandal düzeneği, bir kam tokası düzeneğinden farklı bir işaretleme seti taşır. Bu işaretleri okumak, gerçekte hangi ürünün elinizde olduğunu belirlemenin en hızlı yoludur.

Cırcırlı Bağlamanın İçinde: Bileşen Bileşen

Bileşen düzeyindeki farkı anlamak, fotoğrafta benzer görünen iki ürün arasındaki performansın neden bu kadar farklı olduğunu açıklıyor. Cırcırlı bağlama, birbiriyle etkileşim halinde olan sekiz parçadan oluşan bir sistemdir ve her biri bütün üzerinde bir sınır belirler.

Ağ Nasıl Yapılır ve Performansı Neden Değiştirir?

Dokuma genel bir tekstil değildir. Bu tasarlanmış bir yük yoludur. İplik, genellikle yüksek mukavemetli polyester veya naylon 6.6 olmak üzere sürekli çok filamentli demetler halinde tezgaha girer. Çözgü iplikleri uzunlamasına uzanır ve gerilimi taşır. Atkı iplikleri çapraz olarak ilerler ve çözgüyü yerinde tutar. Atkı yoğunluğu (santimetre başına atkı ipliği sayısı) aşınma direncini, kalınlığını ve bitmiş dokumanın yük altında ne kadar uzadığını etkiler.

Dokuma işleminden sonra dokuma ısıyla sertleştirme aşamasından geçer. Bu, iplik yapısını stabilize eder ve sürekli gerilim altında sürünme eğilimini azaltır. Bunu boyama takip eder ve ardından amaçlanan ortama bağlı olarak su itici veya mantar önleyici bir madde içerebilen bir son işlem uygulanır. Açık denizde kullanıma yönelik dokumalar genellikle ilave UV stabilizasyonuna tabi tutulur, çünkü uzun süre güneşe maruz kalmak polyesteri çoğu kullanıcının beklediğinden daha hızlı bozar.

Uzama Gizli Özelliktir

Çalışma yükündeki uzama, sıkı kalan bir kayışı her yüz kilometrede bir yeniden gerdirilmesi gereken bir kayıştan ayıran sayıdır. Düşük uzama otomatik olarak daha iyi değildir. Çok düşük esnemeye sahip bir ağ, şok yüklerini doğrudan kargoya ve sabitleme noktalarına aktarır ve bu da her ikisine de zarar verebilir. Yüksek esnekliğe sahip bir dokuma şoku emer ancak rahatladıkça gerginliğini kaybeder.

Polyester dokuma genellikle aynı kopma yükü yüzdesinde naylondan daha az uzar; bu nedenle polyester genel kargo sınırlamasında hakimdir ve naylon şok emici ve kurtarma uygulamalarında daha sık görülür. Aşağıdaki grafik iki fiber için yük-uzama ilişkisinin genel şeklini göstermektedir.

Pratik okuma: Aynı kopma yükü payı için polyester bu yüke daha düşük bir uzamayla ulaşır. Naylon aynı bağıl yüke ulaşmadan önce daha da uzamaya devam eder. Sabit rotalı düz yataklı bir koşuda polyester, yeniden gerdirme duraklarının sayısını azaltır. Ağır yol şokunun olduğu bir rotada naylonun ekstra uzantısı tampon görevi görebilir.

Donanım Şekillendirme, Isıl İşlem ve Son İşlem

Cırcırlı bağlamanın metal parçaları dekoratif değildir. Tüm yük yolunu ağdan araç ankrajına kadar taşırlar. İki ana şekillendirme yolu vardır. Damgalama çelik sacdan başlar, boş bir parçayı keser ve onu şekillendirerek presler. Dövme, kütüğü ısıtır ve basınç altında şekillendirerek yorulmaya daha iyi direnç gösteren sürekli bir tane akışı üretir. Dövme kancalar ve dövme mandallı çerçeveler daha pahalıdır ve daha fazla yük döngüsüne dayanır.

Malzeme kalitesi, şekillendirme yöntemi kadar önemlidir. Kısıtlama donanımındaki yaygın kaliteler, tanımlanmış akma ve çekme özelliklerine sahip karbon çeliği ve alaşımlı çeliği içerir. Kancalar ve çerçeveler şekillendirildikten sonra ısıl işlemden geçirilerek gerekli sertlik ve tokluk dengesine ulaşılır. Çok sert olursa parça çatlar; çok yumuşaktır ve kanca boğazı yük altında deforme olur.

Yüzey kalitesi korozyon ömrünü belirler. Elektrolizle kaplanmış çinko, kuru iç mekan kullanımına uygun, ince ve parlak bir kaplama sunar. Sıcak daldırma galvanizleme, tuz serpintisine çok daha uzun süre dayanabilen daha kalın bir çinko tabakası biriktirir. Toz kaplama, renk ve mekanik koruma sağlar ancak kaplamanın altındaki çatlakları gizleyebilir, bu nedenle denetim uygulamasında bunun dikkate alınması gerekir. Kıyı, tarım ve kış-yol uygulamaları için kaplama spesifikasyonu kozmetik bir karardan ziyade gerçek bir performans kararıdır.

Perçinler, Pimler ve Bağlantı Bütünlüğü

Cırcır çerçevesi, dişli, sap ve uç bağlantı parçaları perçin veya pimlerle birleştirilir. Ortak bütünlük bir yorgunluk meselesidir. Biraz küçük boyutlu veya yanlış ayarlanmış bir perçin, birkaç yüz yükleme döngüsünden sonra boşluk oluşturacaktır. Bu oynama, mandalın merkezin dışına çıkmasına neden olur, bu da diş aşınmasını hızlandırır ve sonunda yük altında bir serbest bırakma meydana getirir. Bu aşamadaki üretim kalite kontrolü, bir sezona dayanabilen bir kayışı beş sezona dayanabilen bir kayıştan ayıran şeydir.

Montaj ve Prova Yükleme

Cırcır düzeneği oluşturulduktan ve dokuma kesildikten sonra kayış monte edilir ve uç bağlantı parçaları takılır. İki bağlanma yöntemi hakimdir. Dikişli ataşman, dokumayı bağlantı parçasının etrafında katlar ve onu tanımlanmış bir dikiş deseniyle diker. Kol ve perçin eklentisi, dokumayı metal bir manşon içinden geçirir ve onu kıvırır veya perçinler. Dikişli ataşmanlar yükü birçok dikiş hattına dağıtır; perçinli ataşmanlar onu perçin deliklerinde yoğunlaştırır.

Prova yüklemesi montajı takip eder. Her üretim partisinden bir numune, tanımlanmış bir deneme yüküne (genellikle çalışma yükü sınırının iki katı) çekilir ve hiçbir bileşenin akmadığını doğrulamak için belirli bir süre boyunca orada tutulur. Kırılma yükünü doğrulamak için ikinci bir numune imhaya çekilir. Sonuçlar parti koduna göre kaydedilir; bu nedenle bitmiş bir kayış üzerindeki etiketin belirli bir dokuma rulosuna ve belirli bir donanım partisine kadar izi sürülebilir.

Cırcır Mekanizması Gerilimi Nasıl Üretir ve Tutar?

Cırcır, kaldıraç ve tek yönlü kilitleme kombinasyonuyla çalışır. Sap bir kaldıraç görevi görür. Pivotu şasi üzerindedir ve dişli aks uzunluğu boyunca kısmen oturur. Sap uzunluğunun pivottan dişli aksına olan mesafeye oranı mekanik avantajı belirler. Daha uzun bir kol veya daha kısa bir pivot-dişli mesafesi, belirli bir gerginliğe ulaşmak için gereken el kuvvetini azaltır.

Mandal bu gerilimi kilitli duruma dönüştürür. Kol ileri doğru sallandıkça mandal dişli dişlerinin üzerinden geçer. Kol geriye doğru sallandığında mandal bir sonraki dişe düşer ve dişli geriye doğru dönemez. Her vuruş dokumayı bir diş adımı kadar ilerletir. Kayış belirli aralıklarla sıkılır ve vuruşlar arasında tutulur.

Bu, mandallı bağlamanın gerilimi kam tokasından daha iyi tutmasının yapısal nedenidir. Bir kam tokası, eksantrik bir kam ile dokuma arasındaki sürtünmeyle tutulur. Sürtünme yüzey temasına bağlıdır ve ağ sıkıştırıldıkça, ısındıkça veya toz toplandıkça yüzey teması değişir. Bir dişli dişi geometriye göre tutulur. Geometri rahatlamaz.

Bağlama kayışının içindeki Diğer Gerdirme Yöntemleri Ailesi

Cırcırlı bağlamanın ne olduğunu anlamak, ne olmadığını anlamayı gerektirir. Diğer gerdirme yöntemlerinin her biri farklı bir sorunu çözer.

Parametre Karşılaştırma Tablosu

Aşağıdaki tablo, cırcırlı bağlamayı bağlama kayışı ailesinin diğer üyelerinden ayıran mühendislik parametrelerini ortaya koymaktadır. Rakamlar ortak üretim aralıklarını temsil etmektedir; tek bir ürünün işaretli değeri her zaman önceliklidir.

Dokuma Genişliğine Göre Çalışma Yükü Sınırı

Aşağıdaki tablo, cırcırlı bağlamalar ve kam tokalı kayışlar için ortak dokuma genişliklerindeki çalışma yükü sınırlarını karşılaştırmaktadır. Boşluk, genişlik arttıkça genişler çünkü mandal mekanizması, sürtünmeli tutuşa dayanmadan dokumanın tam kapasitesine daha yakın bir şekilde yüklenmesine olanak tanır.

Açı Faktörleri ve Gerçekte Kaç Kayışa İhtiyaç Var?

Çalışma yükü sınırı, kayışın düz bir çizgide çekilmesiyle ölçülür. Gerçek kısıtlamada kayışlar belli bir açıyla uzanır ve açılı kayış, önemli yönde daha az kullanılabilir sınırlama kuvveti sağlar. Aşağıdaki tablo kargo sınırlama hesaplamalarında kullanılan ortak açı faktörlerini vermektedir.

Çalışılmış Bir Örnek

4000 kg ağırlığında bir kargo ünitesini ve her biri 1500 daN çalışma yükü sınırına sahip, yataydan 45° açıyla çalışan iki mandallı bağlama düzeneğini varsayalım. Nominal toplam derecelendirme 3000 daN'dir. 0,71 açı faktörünün uygulanması yaklaşık 2130 daN'lik etkili bir sınırlama sağlar. Tipik bir karayolu taşımacılığı sınırlama hesaplamasında, gerekli sınırlama kuvveti, kargo kütlesinin hareket yönüne ve sabitleme yöntemine bağlı bir ivme faktörü ile çarpılmasından elde edilir. Gerekli rakam 2130 daN'ı aşarsa, konfigürasyonun daha fazla kayışa, daha büyük bir dokuma genişliğine veya açıyı yükselten farklı bir yönlendirmeye ihtiyacı vardır.

Alıştırmanın amacı evrensel bir formül sağlamak değildir. Bu, mandallı bağlama derecesinin bitmiş bir cevap değil, bir başlangıç ​​rakamı olduğunu göstermek içindir. Açı, sabitleme noktası kuvveti, kargo ile güverte arasındaki sürtünme ve dokumanın durumu, hepsi sonucu değiştirir.

Ürünü Kargoyla Eşleştirme

Erken Başarısızlığa Neden Olan Hatalar

• Kopma yükünü çalışma yükü olarak ele almak. 5000 daN'lık bir kopma yükü, hizmette 5000 daN'ın uygulanabileceği anlamına gelmez. Çalışma yükü sınırı genellikle bunun yarısı veya daha azdır.
• Koruma olmadan keskin kenarlar üzerinden frezeleme. Tek bir keskin köşe, dokuma liflerini kesebilir ve mukavemeti yarı yarıya veya daha fazla azaltabilir. Kenar koruyucuların maliyeti düşüktür ve en yaygın saha arızalarını önler.
• Dokumayı bükmek. Bükülmüş bir kayış, yükü genişliği boyunca eşit olmayan bir şekilde taşır. Yük bir kenarda yoğunlaşır ve etkin değer, işaretlenen rakamın altına düşer.
• Kaldırma askısı olarak cırcırlı bir bağlama kullanmak. Kısıtlama ve kaldırma, farklı standartlara ve farklı güvenlik faktörlerine sahip ayrı kategorilerdir. Cırcırlı bağlama, havai kaldırma için uygun değildir.
• Cırcırın depoda tam gerilim altında bırakılması. Uzun süreli gerginlik, mandal yayını sıkıştırır ve sap mekanizmasında kalıcı bir set bırakabilir. Saklamadan önce gerilimi serbest bırakın.
• Etiketi dikkate almamak. Okunabilir etiketi olmayan bir kayış bir standarda göre doğrulanamaz. Birçok bölgede yol kenarı denetiminde de başarısız oluyor.
• Dokuma genişliklerinin tek bir bağlama sisteminde karıştırılması. En zayıf eleman sistem kapasitesini belirler. 50 mm'lik kayışlara eklenen 25 mm'lik kayış, gizli bir zayıf nokta oluşturur.
• Dokumanın kimyasallara maruz bırakılması. Akü asidi, solventler ve bazı gübreler polyester ve naylonu bozar. Kirlenmiş dokuma, sağlam görünse bile kullanımdan kaldırılmalıdır.

Muayene Rutini ve Hizmet Ömrü

Denetim, herhangi bir kısıtlama programının en az önemsenen kısmıdır. Cırcırlı bağlamanın sınırlı bir hizmet ömrü vardır ve bu ömür, takvim çağından çok kullanım koşullarına bağlıdır. Aşağıdaki program, rutin görsel incelemeye yönelik yaygın endüstri uygulamalarını yansıtmaktadır.

Üretimde Mevcut Ürün Konfigürasyonları

Tutuculuk gereklilikleri çok çeşitli olduğundan, mandallı bağlama nadiren tek bir sabit üründür. Aşağıdaki konfigürasyonlar spesifikasyona göre oluşturulabilecek seçenekleri yansıtmaktadır.

Bu Makalede Kullanılan Terimler Sözlüğü

En Sık Karşılaşılan Sorular